Kategoria: Bez kategorii

Wakacje to czas wypoczynku i relaksu, ale dla wielu z nas, osób pracujących z dziećmi, to również czas podejmowania takich wyzwań jak: kolonie, półkolonie, dyżury, projekty typu Lato w Mieście, obozy itp. 

W tym czasie chcemy zapewnić dzieciom atrakcje, które będą dla nich wspaniałymi przygodami. 

W tym wpisie blogowym opowiem o kilku pomysłach, które możemy zrealizować właśnie podczas pracy wakacyjnej z dziećmi.

Zaczynajmy!

1. Korzystanie z opcji, możliwych tylko latem.  Mam tutaj na myśli takie atrakcje, jak zabawy na plaży czy w brodzikach z wodą. Nawet jeśli nie przebywamy nad morzem, to często w miastach tworzone są takie ogromne piaskownice, nazywane plażami miejskimi. Inna opcja to atrakcje typu kolorowe, grające kolejki turystyczne, wożące po okolicy lub kolejki wąskotorowe, ogniska, bryczki, statki, kina pod gołym niebem czy wreszcie plac zabaw, który może stać się miejscem akcji w Dniu Pirata, Dniu Militarnym, podczas sportowych wyzwań lub poszukiwań skarbów.

2. Dzień tematyczny.

Organizujemy dla dzieci zabawy w określonej tematyce, np. 

• Dzień Pirata
• Dzień Podróżnika
• Dzień Zwierząt Leśnych
• Dzień na Dzikim Zachodzie
• Dzień Detektywa
• Dzień Marzyciela
• Dzień w Kosmosie
• Dzień na Zamku
• Dzień Olimpijski
• Dzień Postaci z Bajek

O czym warto pamiętać, tworząc plan na dzień tematyczny:

• Przebranie dla siebie i dla dzieci: szybki malunek, nakrycie głowy, rekwizyt, np. indiański pióropusz wykonany przez dzieci lub czapka piracka zrobiona metodą origami.
• Zabawy tematyczne. Wymyślając zabawy, staramy się cały czas nawiązywać do tematyki, np. Dzień Pirata – przeciąganie liny, rzuty kulami armatnimi, poszukiwanie klucza do skrzyni ze skarbem, przejście przez rwącą rzekę po kamieniach, ominięcie slalomem pływających w morzu rekinów, wykonaniu statku pirackiego z kartonów.
• Skarb. To element, który zadziała na dzieci jak magnes. Warto go użyć nie tylko przy okazji Dnia Piratów, ale dzieci mogą poszukiwać również Skarbu Indian, Starożytnych Egipcjan czy też zaginionych balonowych zwierzątek. Aby skarb zdobyć należy po drodze wykonać szereg zadań, odnaleźć mapę lub złożyć ją z pociętych kawałków i wreszcie odkryć skarb. Czasem skrzynia jest zamknięta na klucz albo nawet kilka, więc teraz trzeba jeszcze zdobyć te klucze. A co może być skarbem? Czekoladowe monety, medale, dyplomy, materiały do stworzenia masy plastycznej, np. slime’a lub piłeczek skaczących, balonowe miecze, szklane kulki, ups, to znaczy… kryształy oczywiście 😛 
• Dobrze jest rozpocząć od zaciekawienia dzieci jakąś historią. Opowiadamy kim jesteśmy, albo kto nas tu przysłał i w jakim celu, jak dzieci mogą pomóc i jaką dostaną za to nagrodę, np. Jestem Smerfem, przysłał mnie Papa Smerf. Zdarzyło się nieszczęście. Gargamel zniszczył Wioskę Smerfów, czy dzieci pomogą ją odbudować? Kiedy już wioska będzie odbudowana, Smerfy zapraszają dzieci na Wielkie Smerfastyczne Party!
• W naszym scenariuszu warto zawrzeć różnorodne zabawy, np. zabawa integracyjna, plastyczna, z chustą animacyjną, tor przeszkód, zabawa wyciszająca, berek, quiz, zabawa poszukująca, celnościowa itp.
• Całe wydarzenie kończymy wielkim finałem. To może być coś do czego przez cały czas dążyliśmy lub niespodzianka dla dzieci. Przykłady: piknik, ognisko, bal, skarb, proszki na color party, bomby wodne, piniata, upominki dla dzieci.

3. Telewizja. Telewizja to projekt bardzo efektowny, a nie wymaga od nas dużego nakładu pracy ani inwestycji finansowych. 

• Pierwszy etap wydarzenia: dzieci dzielą się na grupy, które nie są sztywne w swoim składzie. Uczestnicy mogą występować w dowolnej ilości grup. Te grupy będą się tworzyć spontanicznie i naturalnie, dajmy dzieciom swobodę. 
• Następnie wymyślamy listę programów. Możemy dzieciom zasugerować propozycje, ale też będą się rodzić nowe pomysły. Dzieci same będą decydować jakie programy chcą zrealizować. Kilka przykładów: Prognoza Pogody, Wywiad, Program Kulinarny, Koncert, Program Przyrodniczy, Fakty Nieprawdziwe, Sonda Uliczna, Reklama, Magiczne Stworzenia, Western itd. Tak jak wspominałam, warto mieć przygotowaną listę zapasową, ale pozwalamy też dzieciom popuścić wodze fantazji. Kolejny etap to przygotowania. 
• Trzeci etap to przygotowania. Dzieci ustalają scenariusze, przygotowują plakaty, przebrania, ustalają kolejność, tworzą. Tutaj nasza rola ogranicza się do subtelnych podpowiedzi i kontroli, czy wszystko jest w granicach tak zwanej normy. W moim przypadku, interweniowałam tylko raz, kiedy najstarsza grupa planowała zrobić pogrzeb. Dyskusje były długie i zażarte, wreszcie ustaliliśmy kompromis i stanęło na omdleniu 😛 Trzeci etap to nagrywanie. Ja to robię przy pomocy telefonu. Nagrywanie idzie bardzo sprawnie, ponieważ praktycznie nie ma powtórek. Dzieci nagrywają wszystko na raz. Osoby, które nie są nagrywane – tutaj nie miałam problemu z tym, że się nudzą, ponieważ albo z ciekawością oglądały co przygotowali inni albo pełniły rolę statystów lub publiczności. 
• I wreszcie czwarty etap to ten, w którym najbardziej się napracujemy, czyli montaż. Ja montuję na darmowym programie na telefonie, w zupełności wystarcza. 
• Piąty etap – finał: wyświetlenie telewizji, stworzonej przez dzieci, podczas ostatniego dnia turnusu. 

4. Teleturniej jest świetną opcją na wieczorne aktywności lub niesprzyjającą pogodę, np. deszczowe dni lub bardzo upalne. Wymaga od nas sporo przygotowań i kreatywności, aby dostosować go do dzieci w różnym wieku, ale kiedy już to się uda, dzieci będą zachwycone. Przykłady teleturniejów, które możemy zorganizować, używając własnej kreatywności bez zakupu drogich pomocy:

• Jaka to melodia?
• Gra o Milion
• Familiada
• Koło Fortuny
• Własny teleturniej, który polega na tym, aby wyznaczyć kilka różnorodnych kategorii i w obrębie tych kategorii 5 – 10 zadań. Przykładowe kategorie: Łamigłówki, Jak nazywa się ta osoba, Jaka to bajka, Sport, Zagadki, Przysłowia, Co to za przedmiot, Quiz z wiedzy przyrodniczej itp. Dzieci dzielą się na 3 drużyny. Po kolei każda drużyna wybiera kategorię, a następnie numer zadania. Jeśli odpowiedzą poprawnie lub wykonają zadanie, drużyna otrzymuje punkt.

W kalendarzu świąt nietypowych Dzień Smerfa obchodzi się 25 czerwca, ale przecież Wioskę Smerfów możemy odwiedzać dowolnego dnia, nie musimy czekać na ten jeden dzień w roku. 

Dlatego mam nadzieję, że ten wpis blogowy okaże się bardzo przydatny dla moich czytelników, niezależnie od pory roku 🙂 

Daj mi koniecznie znać w komentarzu, czy już udało Ci się zorganizować Dzień Smerfa lub czy planujesz?

W tym wpisie blogowym znajdziesz garść ciekawostek o Smerfach, podrzucę też kilka pomysłów na zabawy, a na koniec znajdziesz link do filmu, na którym opowiadam jak zorganizowałam Dzień Smerfa, pracując w hotelu w Hiszpanii jako animator.

Zapraszam do lektury!

Ciekawostki o Smerfach:

• Data światowego Dnia Smerfów nie jest przypadkowa. To dzień urodzin Pierrego Culliforda, znanego jako Peyo – twórcy Smerfów.
• Smerfów jest ponad 100, a każdy ma swój własny grzybowy domek.
• W Polsce mówi się, że smerf jest „wysoki na trzy jabłka”, w rzeczywistości to dosłowne tłumaczenie francuskiego idiomu „haut comme trois pommes”, co oznacza „bardzo mały”.
• Imię Klakiera w oryginale to Azrael.
• Małe Smerfy przynosi bocian.
• Wszystkie Smerfy są łyse, z wyjątkiem Smerfetki i Sasetki, które powstały przy użyciu magii.
• W Polsce pierwszy odcinek Smerfów wyemitowano w 1987 roku.
• Smerfetkę stworzył Gargamel. Chciał, aby była zmanipulowały Smerfy tak, aby się skłóciły. Jednak Papa Smerf przemienił ją w przemiłą blondynkę, która postanowiła zostać ze Smerfami i nie wracać do Gargamela.
• Smerfy uzyskują pełnoletniość w wieku 150 lat. Są nieśmiertelne dzięki Kamieniowi Długowieczności zakopanemu pod ich wioską. Papa Smerf liczy sobie 542 lata.
• Posługują się językiem „Smerf”, który polega na zastąpieniu wielu słów odmianami słowa „smerf”. Język ten jest trudny dla ludzi do zrozumienia, co powoduje dezorientację i zawroty głowy.
• Smerfy narodziły się w Belgii, także świetnym pomysłem może być również organizacja Dnia Belgijskiego, podczas którego naszymi przewodnikami po tym kraju będą właśnie Smerfy. Jeśli taki właśnie projekt chcesz zrealizować to świetną pomocą będzie dla Ciebie moja książka: Poznaj Europę przez Zabawę, gdzie Belgii poświęciłam cały rozdział.

Zabawa ze Smerfami

Dzieci odnajdują list od Papy Smerfa. Jest to zaproszenie do Wioski Smerfów na Wielkie Smerfne Party. Z tej okazji Harmoniusz przygotował swoje największe Smerfne Hity, Łasuch upiekł pyszne ciasta ze smerfojagodami, a Smerfetka uczy Smerfy układów tanecznych. Pozostałe Smerfy również bardzo angażują się w przygotowania. Czy dzieci chciałyby im w tym pomóc. Kiedy już wszystko będzie gotowe, rozpoczniemy Smerfne Party!

Aby dostać się do wioski, dzieci muszą odnaleźć na podłodze ślady małych, niebieskich stóp i podążać za nimi.

Gdy docierają do Wioski Smerfów, okazuje się, że czeka tam na nich kilka zadań. Kiedy już uda się je wykonać Osiłek prowadzi dzieci do sali, gdzie czeka na nie smerfny poczęstunek.

A jakie to zadania?

Papa Smerf prosi dzieci o przygotowanie magicznego Eliksiru Zdrowia. I tutaj w zależności od możliwości, dzieci mogą zmiksować w blenderze szpinak, banany i zalać mlekiem oraz sokiem z pomarańczy. Mogą również po prostu rozlać sok do kubeczków i postawić na stolikach. A jeśli dzieci nie przygotowują uczty, to Papa Smerf może zaprosić je do wykonania masy smerfowej: 

• mąka ziemniaczana
• balsam lub mleczko do ciała
• farba plakatowa lub akrylowa niebieska

Do miski wsypujemy mąkę ziemniaczaną, dodajemy stopniowo balsam do ciała, tak aby składniki nam się połączyły. Dodajemy balsam stopniowo, aż do uzyskania plastycznej masy. Na koniec barwimy wszystko niebieską farbą.

Harmoniusz sprawdzi teraz nasze zdolności muzyczne. Wybieramy Harmoniusza. Pozostałe dzieci dzielimy na grupy. W przypadku młodszych dzieci, tworzymy 2 grupy, a w przypadku Starszaków – 3. Dwie grupy stoją po obu stronach Harmoniusza, trzeci rząd naprzeciwko. Harmoniusz wskazuje, który rząd klaszcze. Musi również wymyślić sposób, jak pokazać, że klaszczą dwa rzędy na raz, a jak, kiedy klaszczą wszyscy razem. Dodatkowo ustaw jakąś skoczną melodią, aby dzieci klaskały do rytmu.

Zgrywus przygotowuje dla wszystkich uczestników Smerfnego Party niespodziankę. Może to być piniata lub Tunel Śmiechu. Uczestnicy stoją w dwóch rzędach, twarzami do siebie, tworząc tunel. Jedno z dzieci ma za zadanie przejść przez tunel, i nie uśmiechać się. Pozostali próbują go rozbawić, robiąc zabawne miny. Możemy też przetestować wersję z łaskotkami.

Smerfetka zaprasza dzieci do zabawy tanecznej. Dzieci dobierają się w pary. Włączamy muzykę, dzieci tańczą. Następnie robimy zmianę muzyki, a dzieci zmieniają pary. Ważne, aby dzieci tańczyły do różnej muzyki, np. walc, hip-hop, rock’n’roll, twist, balet, tango, Macarena, Gangnam Style itp. Muzykę zmieniamy dość szybko, zabawa musi być dynamiczna i nie może trwać zbyt długo.

Ważniak uważa, że zabawa zabawą, ale uczyć trzeba się zawsze. On musi sprawdzić, czy dzieci na pewno mają wystarczającą wiedzę na temat Smerfów, aby móc przebywać w Wiosce. Dlatego musi zadać im kilka pytań:

• Jakiego koloru są Smerfy?
• Jak ma na imię najmłodszy Smerf?
• Co na ramieniu ma Osiłek?
• Po czym poznamy Ważniaka?
• Jakiego koloru jest czapka Papy Smerfa?
• Jaki owoc jedzą Smerfy?
• Jak ma na imię kot Gargamela?
• Jak ma na imię największy wróg Smerfów?
• Jak mieszkają Smerfy?
• Kto biega z prezentem?
• Dokończ: “To film dla tych, co się lubią…”

I na koniec, relacja na gorąco!

W tym filmie opowiadam w praktyce jak zrealizowałam Dzień Smerfa:

Potrzebujesz jeszcze więcej inspiracji?

Polecam Ci dwie książki:

• Poznaj Europę przez Zabawę. 250 zabaw z grupą dzieci. Znajdziesz tutaj m.in. rozdział poświęcony Belgii, ojczyźnie Smerfów
• (Nie)typowe Święta. 600 zabaw z grupą dzieci. W tej książce z kolei jest rozdział poświęcony Dniu Smerfa. 

Obydwie pozycje znajdziesz tu:

Dzień Ziemi to bardzo wdzięczny temat, który może nam zająć nawet kilka dni, jeśli pracujemy z dziećmi codziennie. Każdego dnia podejmuje temat pod innym kontem. Możemy skupić się ochronie środowiska, działaniach ekologicznych, poznawaniu przyrody, obserwacji pogody, możemy mieć zajęcia w lesie, parku lub ogrodzie, zorganizować teleturniej, tworzyć eko-zabawki czy poznawać mieszkańców lądu, wody i powietrza.

Możliwości jest mnóstwo, a poniżej podrzucam garść inspiracji na ten wyjątkowy dzień. Pierwsza zabawa pochodzi z mojej książki:

(Nie)typowe Święta. 600 zabaw z grupą dzieci, w której znajduje się cały rozdział poświęcony Dniu Ziemi. Oprócz tegow książce  jest jeszcze 59 innych nietypowy i typowych świąt. Spis treści sprawdzisz tutaj:

https://pomyslynaanimacje.pl/pakiet

W tym wpisie znajdziesz pomysły na zabawy, pytania do quizu, wiersze oraz piosenki o ekologii.

Zapraszam do dalszej lektury.

Nakrętki (źródło: (Nie)typowe Święta). Na długo przed zajęciami prosimy rodziców, aby zbierali nakrętki. Po umyciu, możemy wykorzystać je do zabawy i nauki. 

Sposoby na wykorzystanie nakrętek:

• Jako materiał budowlany. Tworzenie labiryntów, wież, zamków, zagród w naszym zwierzogrodzie;
• Układanie kształtów zwierząt, liter, cyfr, środków transportu; 
• Tworzenie zbiorów po kolorach, wskazywanie gdzie jest więcej nakrętek;
• Liczenie nakrętek, dodawanie i odejmowanie;
• Ścieżka sensoryczna – chodzenie po nakrętkach na boso;
• Element toru przeszkód – slalom, przeskakiwanie, noszenie na głowie, na wyprostowanych rękach z boku, nad głową;
• Gra w warcaby;
• Doklejając literki, możemy układać słowa;
• Na zakończenie zbieramy nakrętki i przekazujemy je na akcje charytatywną lub jeśli mamy możliwość, wybieramy się na spacer i wrzucamy do specjalnego pojemnika na nakrętki, często w kształcie serca;

Łamigłówki. W sali zabaw ukrywamy tyle kopert, ile jest dzieci. Każde dziecko odnajduje dla siebie kopertę. Następnie dzieci siadają i z rozsypanki literowej układają słowo: EKOLOGIA

Quiz. Możemy go wykorzystać do zabawy. Dziecko otrzymuje rękawicę kuchenną i musi w niej podnieść jeden śmieć. Śmieciem będzie pudełeczko po jajku niespodziance. Kiedy już każde dziecko ma swojego “śmiecia”, otwierają pojemniczek, a w środku jest pytanie quizowe. Każdy kto odpowie, otrzymuje order Przyjaciela Ziemi. Aby ułatwić młodszym dzieciom odpowiedzi na pytania, możemy dać pytania, gdzie odpowiedź jest tak lub nie. Inna opcja to dać 2 lub 3 odpowiedzi do wyboru. Wzór znajdziesz w pliku z łamigłówkami.

Pytania do quizu:

1. Czy można drzewom łamać gałęzie?
2. Czy można hałasować w lesie?
3. Czy można wyrzucać śmieci przez okno, jadąc samochodem?
4. Do jakiego pojemnika wyrzucimy torebkę foliową?
5. Czy życie jest możliwe bez obecności roślin na Ziemi?
6. Jakiego koloru jest najwięcej na mapie świata?
7. Co to znaczy, że konwalia jest pod ochroną?
8. Jak nazywa się planeta, na której żyją ludzie? 
9. Gdzie wyrzucamy śmieci?
10. Na czym polega segregacja śmieci?
11. Wokół czego krąży Ziemia?
12. Co krąży wokół Ziemi?
13. Jakiego ptaka nazywamy “doktorem drzew”?
14. O kim mówimy, że wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię?
15. Do jakiego pojemnika wrzucimy zeszyt? Plastik, metal, papier czy szkło?
16. Co jest lepsze dla naszej planety? Jazda samochodem czy rowerem?
17. Jak nazywa się zanieczyszczenie powietrza, powstałe przez wymieszanie mgły z dymem?
18. Dlaczego należy zgniatać plastikowe butelki przed wyrzuceniem?
19.  Jakiego koloru jest kosz na plastik?
20. Czy można dotknąć dzikiego lisa lub zajączka?
21. Czy można dotykać znaleziona w gnieździe pisklęta lub jaja?
22. Co to jest recykling?
23. Co to jest makulatura?
24. Co jest dla nas  zdrowsze: zjeść truskawkę czy lody truskawkowe?
25. Gdzie w Polsce jest zdrowsze powietrze: na Mazurach czy na Śląsku?

Czy będzie padać? Do zabawy potrzebujemy sosnowych szyszek oraz masy plastycznej, np. plasteliny lub modeliny. Dzieci umieszczają szyszki na plastelinie i wynoszą na dwór. Kieyd powietrze jest suche, szyszki otworzą łuski, a jeśli wilgotne, występuje duże prawdopodobieństwo deszczu, szyszki zamkną się.

Finał. Na zakończenie Dnia Ziemi, możemy wybrać się na spacer po lesie, parku, zachowując wszystkie zasady, których się właśnie nauczyliśmy. Możemy zrobić piknik na świeżym powietrzu, po którym posprzątamy lub posadzić jakieś rośliny, o które będziemy dbać.

Wiersze

Joanna Papuzińska: Chora rzeka
Śniła się kotkowi rzeka, wielka rzeka, pełna mleka…
Tutaj płynie biała rzeka.
Jak tu pusto! Drzewo uschło…
Cicho tak – ani ptak, ani ważka, ani komar, ani bąk,
Ani gad, ani płaz, ani ślimak, ani żadna wodna roślina,
Ani leszcz, ani płoć, ani pstrąg,
Nikt już nie żyje tutaj, bo rzeka jest zatruta.
Sterczy napis: “zakaz kąpieli”,
Mętny opar nad wodą się bieli.
Chora rzeka nie narzeka tylko czeka, czeka, czeka…

R. Pisarski: Zielone serce
Na skwerku rosło drzewo
Szeroko, rozłożyście.
Srebrzystą miało korę,
Zielonoszare liście.

Słuchali chętnie ludzie,
Przechodząc koło drzewa,
Jak wietrzyk wśród gałązek
Wesoło piosenki śpiewa.

Lecz przyszedł mały urwis,
Ukradkiem wyjął nożyk,
Bo napis chciał wyskrobać
W srebrzystej, cienkiej korze.

Wycinał powolutku
Literkę po literce,
Nie wiedział, że pod korą
Zielone płacze serce.

Piosenki dla dzieci o ekologii  

Śpiewające Brzdące, Ekologa znak:  https://youtu.be/JIEDy5UiRPU

ZoZi, Świat w naszych rękach: https://youtu.be/pRNtFXew_VE

Śpiewające Brzdące, Nasza planeta: https://youtu.be/1MZovZPTP7I

ZoZi, Bądź eko: https://youtu.be/r-LT97bl7JU

Mała Orkiestra Dni Naszych, Piosenka o Zdrowej Wodzie: https://youtu.be/YZMJWz_me6g

Mam nadzieję, że wpis się przyda, daj mi znać w komentarzu czy skorzystasz?

A po więcej inspiracji, zapraszam do mojej książki: (Nie)typowe Święta. 600 zabaw z grupą dzieci.

Zbliża się okres, gdy w naszej pracy z dziećmi dominuje jeden temat – Wielkanoc. To piękny i radosny czas.

Jedni z nas będą budować dni wokół zabaw z Zajączkiem Wielkanocnym, inni skupią się na poszerzaniu wiedzy dzieci na temat tradycji polskich, a jeszcze inni zabiorą swoich podopiecznych w podróż po świecie i przedstawią jak spędza się Wielkanoc w innych krajach.

Ja mam dzisiaj dla Ciebie zestaw kilku zabaw, które mam nadzieję, wesprą Cię w tym okresie. Daj mi znać w komentarzu, czy skorzystasz?

Jaka to potrawa?

Dzieci mają zasłonięte oczy. Dajemy im to spróbowania potrawy wielkanocne. Dzieci odgadują ich nazwy. 

Prostsza wersja, dzieci oglądają zdjęcia potraw i odgadują nazwy. Przykłady potraw:

• mazurek
• żurek
• baranek cukrowy
• biała kiełbasa
• jajka
• sałatka jarzynowa
• sernik
• pasztet
• babka drożdżowa
• pascha/wędlina

Poszukiwanie czekoladowych jaj. Dzieci wyruszają na poszukiwanie ukrytych jaj. Jaja są w kilku kolorach. Następnie dzieci łączą się w grupy zgodnie z kolorami jajek i siadają przy stolikach, na których leży duży arkusz papieru. Kiedy już każde dziecko ma jajko i odnalazło swoją grupę, dzieci przystępują do pracy. Na arkuszu papieru tworzą plakat, na którym znajdą się elementy kojarzące się ze świętami. Zabawa pochodzi z książki: (Nie)typowe Święta

Zaspany Zajączek. Zajączkowi wszystko się poplątało i już sam nie wie, jakie mamy święta. Czy dzieci zechcą mu pomóc i przypomnieć wszystko, co kojarzy się z Wielkanocą? Dzieci wyciągają z koszyczka różne przedmioty i mówią, czy to jest związany z Wielkanocą czy z innym świętem. Maluchy mogą mieć tylko Wielkanoc i Boże Narodzenie (czapka Mikołaja, palemka, gałązka świerkowa, pisanka, bombka, baranek itp.), a starszakom możemy też dorzucić inne święta, np. klucz (Andrzejki), kartki walentynkowe, laurki na dzień Matki).Zabawa pochodzi z książki: (Nie)typowe Święta

Wielkanoc na sportowo:

• Pokonanie slalomy jak zajączek
• Przenoszenie jajka na łyżce do wyznaczonego celu
• Podrzucanie jajkiem, klaśnięcie i złapanie jajka
• Trawienie pistoletem na wodę do kubeczka

Zajęcza norka. Do tej zabawy potrzebujemy tunel animacyjnego lub zbudowanego własnoręcznie z krzeseł i kocy oraz jajek (drewnianych/plastikowych). W tunelu rozrzucamy jajka. Zadaniem zajączka wielkanocnego (dziecko) jest zebrać jak najszybciej wszystkie jajka. Zajączek porusza się na czworaka, a koszyczek popycha przed sobą.

Wielkanocne puzzle. Obrazki przedstawiające tradycje wielkanocne tniemy na 2, 3 lub 3 części. Dzieci losują po jednym fragmencie. Następnie szukają wśród innych uczestników reszty swojego obrazka. Kiedy już obrazek jest ułożony, dzieci prezentują go reszcie i opowiadają, co to jest za tradycja i czy u nich w domu się ją obchodzi.

Wielkanocne piosenki dla dzieci:

https://youtu.be/4t1qsTN8ZBE

https://youtu.be/wHBttUjMPHc

https://youtu.be/xI2voriytyk

https://youtu.be/OCmZrAz3t-U

https://youtu.be/JMbbv83DgUM

https://youtu.be/GxNEUPCe458

https://youtu.be/w8UuZXpyQE0

https://youtu.be/IQ6nxMByNHM

Więcej zabaw o tematyce Wielkanocnej znajdziesz w mojej książce:

(Nie)typowe Święta

A na koniec zapraszam Cię do wykonania balonowego królika z niespodzianką dla dzieci:

Zabawy integracyjne pomagają dzieciom zapoznać się podczas beztroskiej zabawy. Są przydatne w  każdej grupie, niezależnie od wieku czy stopnia znajomości.

Dzięki takim zabawom, dzieci poznają swoje imiona oraz poszerzają wiedzę na swój temat, co pozwoli im znaleźć tematy do rozmów, a także do zawiązania przyjaźni. Zabawy integracyjne zjednoczą grupę na początku zajęć, aktywizują wszystkich uczestników, stwarzają zabawne sytuacje, dają poczucie bycia jedną drużyną i ośmielają jej członków.

W tym wpisie blogowym przygotowałam dla Ciebie zabawy integracyjne i to, aż 10 🙂

1. Koc. Uczestnicy stoją na kocu, ich zadaniem jest obrócić go na drugą stronę, nie dotykając podłogi. Im więcej osób na kocu, tym zadanie jest trudniejsze. (Zabawa pochodzi z książki (Nie)typowe Święta. 600 zabaw z Grupą Dzieci).
   
2. Kolorowe ciekawostki. Dzieci losują kolorowe piłeczki lub baloniki. Następnie w zależności od wylosowanego koloru wypowiadają się na wcześniej ustalony temat, np. czerwona piłeczka – moje marzenie, niebieska – hobby, żółta – najlepszy przyjaciel, rodzeństwo, zwierzę domowe. (Zabawa pochodzi z książki Poznaj Europę przez Zabawę. 250 zabaw z grupą dzieci).
   
3. 10 sekund. W tym czasie musimy przedstawić się jak największej ilości osób, potem pytamy, kto najwięcej imion zapamiętał.
   
4. 5 minut. Zadaniem dzieci jest przeprowadzić szybką rozmowę z jak największą liczbą innych dzieci i dowiedzieć się jakie jest ich ulubione zwierzę. Sprawdzamy kto ile zapamiętał. Pewnie niewiele. To spróbujmy jeszcze raz. Tym razem, dodatkowo zadajemy drugie pytanie, dlaczego to twoje ulubione zwierzę. Czy teraz się udało zapamiętać? Pewnie więcej. Morał: kiedy się kimś interesujemy, zapamiętujemy o nim więcej.
   
5. Bezludna wyspa. Wybieramy się na bezludną wyspę. Każdy mówi jaki przedmiot weźmie ze sobą, rozpoczynający się od pierwszej litery swojego imienia, np. Mam na imię Martyna i na bezludną wyspę wezmę mapę. W kolejnych rundach możemy odnieść się do ulubionego jedzenia, miejsca, do którego chcielibyśmy pojechać, czy zwierzęcia, o którym marzymy. Np. Mam na imię Martyna. Marzę o małpie, moje ulubione jedzenie to makaron, chcę pojechać na Malediwy.
   
6. Maskotka. Do tej zabawy potrzebujemy lubianej przez dzieci maskotki, np. Olafa. Pierwsze dziecko mówi: Mam na imię Ala i daję Olafa Adasiowi. Następne dziecko: Dostałem Olafa od Ali, mam na imię Adaś i daję maskotkę Kasi. Jeśli dzieci nie znają jeszcze swoich imion wtedy pomijamy ostatnie zdanie.
   
7. Wizytówki. Aby się przygotować do tej zabawy, potrzebujemy karteczek wielkości wizytówek. Na każdej piszemy imię dziecka. Taki komplet przygotowujemy tyle razy, ile jest dzieci. Każde dziecko otrzymuje komplet wizytówek. Następnie rusza w teren rozdać wizytówki. Przydziela imię do kolegi, ale tak, aby obdarowany nie widział, co jest napisane. Gdy wszystkie wizytówki będą rozdane, sprawdzamy, kto otrzymał najwięcej trafionych wizytówek. Jeśli dzieci znają się lepiej i grupa jest niewielka, możemy przygotować wizytówki z ulubionymi zwierzętami lub zainteresowaniami.
   
8. Domino. Prowadzący mówi zdanie: Zapraszam do siebie osobę, która tak jak ja… np. ma brata, gra w koszykówkę, lubi konie itd. Kto pierwszy chwyci za rękę, jest drugą kostką domina, powtarza zdanie i wymienia jakiś inny warunek. Ostatnia osoba zamyka koło.
   
9. Nastroje. Przygotowujemy karteczki z ilustracją bądź napisem. Na karteczkach znajdują się różne emocje i nastroje. Dzieci losują karteczki, a następnie mówią zdanie: Mam na imię… zgodnie z nastrojem napisanym na karteczce. Pozostałe dzieci odgadują o jaki nastrój czy stan emocjonalny może chodzić.
   
10. Zainteresowania. Dzieci siedzą w kole. Każde z dzieci po kolei wypowiada się na zadany temat, np. ulubiony sport. Następnie dzieci wstają i dobierają się w grupy wg takich samych odpowiedzi. Gdy uda się to zrobić, znów siadamy i poruszamy kolejną kwestię, np. ulubione zwierzę.

Już wszyscy się znamy, wiemy co lubimy robić i wiemy, że razem super spędzimy czas, zatem możemy zabrać się wspólnie do kolejnych zabaw!

A ja przypominam, że jeśli poszukujesz większej ilości zabaw, to z pewnością zainteresują Cię moje książki:

• ponad 650 zabaw z grupą dzieci znajdziesz w książce (Nie)typowe Święta
• a 250 zabaw o tematyce podróżniczej znajdziesz w książce: Poznaj Europę przez Zabawę

Dzięki tym książkom zapomnisz, co to pustka w głowie przed kolejnym dniem w pracy z dziećmi.

Dziękuję za Twoją lekturę mojego bloga i życzę Ci wspaniałego dnia,

Martyna 🙂

28 stycznia obchodzimy Dzień Klocków Lego. Z tej okazji przygotowałam wpis blogowy, który składa się z trzech części:

1. Ciekawostki o Lego (wersja trudniejsza)
2. Fiszki z ciekawostkami o Lego do pobrania (dla młodszych dzieci)
3. Pomysły na zabawy z klockami Lego.

Zaczynajmy!

Ciekawostki o klockach Lego:

1. Historia klocków zaczyna się w domu Duńczyka, który nazywał się Ole Kirk Christiansen. Prowadził on zakład stolarski, gdzie produkował drabiny. Gdy w latach 30-tych zmarła mu żona, a warsztat stolarski spłonął, musiał sam zająć się swoimi czterema synami. Pewnego dnia wystrugał dla nich z drewna małą kaczkę. Kiedy zauważył jak bardzo dzieciom podoba się ta kaczuszka, uruchomił jej produkcję. Wreszcie wpadł na pomysł, aby tworzyć drewniane klocki, z których dzieci będą mogły budować zamki. 
   
2. W 1947 roku drewno zastąpiono tworzywami sztucznymi, a klocki które dziś znamy produkuje się od 1949 roku.
   
3. Nazwa LEGO pochodzi od dwóch duńskich słów: „leg godt”, czyli “baw się dobrze”.
   
4. Wszystkie klocki, wyprodukowane od 1958 roku pasują do siebie.
   
5. Jeśli weźmiemy dwa klocki LEGO o wymiarach 2×4 to możemy je połączyć na 24 sposoby, z kolei 3 klocki aż na 1060 sposobów.
   
6. W 2015 w Mediolanie powstała najwyższa wieża z klocków LEGO na świecie! Miała 35,05 metra.
   
7. W 2009 roku w Wielkiej Brytanii zbudowano dom z klocków LEGO. Wykorzystano do tego 3,3 mln klocków! W środku znajdują się meble, wykonane również z klocków. Dom budowało 1200 osób.
   
8. Kolejna ciekawa konstrukcja, to zbudowany z klocków samochód Bugatti Chiron, który jeździ z prędkością 20km/h. Samochód budowano przez 13 tys. godzin, zużyto ponad milion klocków, bez użycia kleju. Auto waży aż 1,5 tony. 
   
9. Istnieje taki zawód jak: Certyfikowany Profesjonalista LEGO. Taka osoba jeździ po świecie i buduje na zamówienie różne konstrukcje z klocków. Na świecie jest obecnie 21 takich profesjonalistów. 
   
10. Obecnie LEGO pracuje nad tym, aby być bardziej ekologiczne. W najbliższych latach klocki mają być produkowane z plastiku pozyskanego z trzciny cukrowej, a plastikowe woreczki zastąpione papierowymi.
     

Wszystkie ciekawostki w formie bardziej przystępnej dla młodszych dzieci znajdziesz w poniższym pliku. 

Fiszki z ciekawostkami możesz rozdać dzieciom, użyć do zabawy, pokazać i omówić lub wyświetlić jako prezentację.

Plik możesz pobrać tutaj:

KLIK

Daj mi proszę znać w komentarzu, czy tego rodzaju materiały do pobierania są dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, będę ich przygotowywać więcej.

Teraz podrzucę kilka zabaw z wykorzystaniem klocków. Oczywiście jeśli nie mamy LEGO, możemy użyć dowolnych klocków. Zabawy są uniwersalne.

Poszukiwania. W sali mamy ukryte klocki. Każde dziecko ma wiaderko. W ciągu określonego czasu, na przykład 1 minuty, musi odnaleźć jak najwięcej klocków. Po upływie czasu klocki liczymy i sprawdzamy komu udało się odnaleźć najwięcej i przechodzimy do drugiej części zabawy. Z  tego, co udało nam się uzbierać budujemy coś. A co? To już zależy od dzieci. Na koniec następuje prezentacja dzieła i wytłumaczenie, co przedstawia.

Budowle z klocków. Dzieci pracują w parach lub małych grupach. Każda grupa otrzymuje wiaderko klocków oraz losuje obrazek z kategorią. Zadanie polega na tym, aby ułożyć konstrukcję, zgodnie z kategorią. Przykłady kategorii: zamek, samochód, zwierzę, owad, robot. Zabawa może przebiegać w większych grupach, wtedy kategorie również muszą być obszerniejsze, np. miasto, ogród, zoo itp.

Klocki edukacyjnie. Klocki mogą nam posłużyć również do nauki matematyki, kolorów w języku polskim lub obcym.

Klocki można dodawać, odejmować, a nawet dzielić. “Mam 4 klocki, podzielę je na dwoje dzieci: Michasia i Zosię. To ile klocków ma Michaś, a ile Zosia?”

Młodsze dzieci możemy prosić o wybranie ze starty po jednym żółtym klocku, starsze niech znajdą 2 żółte i 3 czerwone. Ile razem mają klocków? A jeszcze starsze mogą układać z klocków figury geometryczne oraz tworzyć zbiory. 

Dzieci budują z klocków pociąg, a następnie nazywają po angielsku jakiego koloru są jego wagoniki.

Wyścigi:

• klocek na głowie;
• klocek między brodą a szyją;
• klocek na długiej, drewnianej łyżce;
• klocek na brzuchu i pozycja raka;
• dzieci na czworaka – klocki na plecach;
• sztafeta z przekazywaniem klocka;
• klocek między kolanami;
• bieg i zbieranie rozrzuconych na trasie klocków, powrót do drużyny, kolejne dziecko rozkłada klocki, a trzeci uczestnik ponownie je zbiera;

Quiz. Po zapoznaniu się z ciekawostkami o Lego, dzieci mogą przystąpić do quizu. Każde z nich otrzymuje klocek zielony i czerwony. Zielony oznacza: “prawda”, a czerwony: “fałsz”. Prowadzący czyta zdanie, nawiązujące do fiszek, a dzieci pokazują czy to zdanie jest prawdziwe czy fałszywe. Prawidłowe odpowiedzi punktujemy oczywiście klockami. Jeśli mamy taką możliwość, swoje klocki – punkty, dzieci mogą zabrać na pamiątkę.

Wieża. Na zakończenie naszego spotkania z klockami możemy pokusić się o zbudowanie jak najwyższej wieży. Wszyscy razem, w grupach lub indywidualnie. Prawdopodobnie wieże nam się przewrócą, a my przejdziemy do…

Porządki. W kilku miejscach sali ustawiamy wiaderka. Zadaniem dziecka jest podniesienia klocka i bez ruszania się, trafienie do najbliżej stojącego wiaderka.

Życzę Wam wspaniałej zabawy z klockami!

Jeśli ten wpis blogowy jest dla Ciebie przydatny, zaciekawił Cię, pomógł w jakiś sposób w pracy, spodobały Ci się fiszki z ciekawostkami, daj mi koniecznie znać w komentarzu. Będę wiedziała, czy tworzyć więcej takich pomocy.

Zobacz moje książki i ebooki: TUTAJ

Dzień Pluszowego Misia świętujemy 25 listopada.

Idealne święto na ponure dni, które wnosi wiele ciepła i radości.

Na początek garść ciekawostek dla dociekliwych, następnie znajdziesz kilka pomysłów na zabawy, a na koniec podrzucam filmik jak zrobić balonowego misia.

Pierwszy miś powstał na cześć osoby dorosłej, a dokładnie chodzi o prezydenta Stanów Zjednoczonych. W 1902 r. prezydent Theodore Roosevelt wybrał się na polowanie, podczas którego postrzelono małego niedźwiadka. Prezydent nakazał uwolnić misia. Historia ta ukazała się w prasie w formie komiksu. Firma produkująca zabawki postanowiła stworzyć pluszowego misia i na cześć prezydenta nazwano go Teddy Bear.

A dzisiaj pomimo ogromu wielu nowych, kolorowych zabawek, pluszowy miś nieprzerwanie zajmuje ważne miejsce w sercach dzieci. To pierwsza zabawka, którą otrzymujemy, a w życiu dorosłym.. no cóż, zakochani też sobie o niej przypominają, co świadczy o tym, jak ważną rolę odgrywa pluszowy miś w naszym życiu.

Witamy naszych gości. Tego dnia każde dziecko ma ze sobą swojego ulubionego pluszowego misia. Na początek oprowadzamy naszych gości. Prowadzący opowiada, co pokazujemy misiom, np. szatnię, widok z okna, regał z zabawkami, kącik plastyczny, plac zabaw, ogródek i na koniec siadamy na dywanie. (Zabawa pochodzi z książki: (Nie)typowe Święta.)

Konkursy. Możemy urządzić liczne plebiscyty, np. wybieramy misia: najmniejszego, największego (dzieci mogą używać centymetra krawieckiego, najstarszego, najmłodszego (wiek mierzymy, jak długo jest z dzieckiem), najbardziej kolorowego, z największą ilością łat, z najciekawszym imieniem, najchudszego, najgrubszego,  najmilszego – każdy głosuje na swojego – wszyscy zajęli pierwsze miejsce!

Opowieść dla starszaków.  W losowej kolejności ustawiamy pluszaki. Następnie prowadzący rozpoczyna pierwsze zdanie historii. W zaczarowanym lesie żyły sobie pluszowe misie. Pewnego dnia…I tutaj oddajemy pałeczkę właścicielowi pierwszego Misia, który kontynuuje opowieść. Mówi kilka zdań i dalej kontynuuje właściciel drugiego misia.

Opowieść dla Maluchów. W tej wersji to prowadzący musi wykazać się wyobraźnią. Dzieci wraz ze swoimi pluszakami, stoją lub siedzą w  różnych miejscach.  Prowadzący snuje opowieść o Misiach, a dzieci odgrywają scenki. Ktoś kogoś może spotkać, ktoś z kimś zatańczyć, ktoś z kimś będzie jadł obiad, a ktoś pójdzie na zakupy itd., w zależności od tego jak wygląda nasza sala. Jeśli prowadzący ma twórcze talenty może wymyślić całą przygodę z perypetiami i szczęśliwym zakończeniem oraz wspólnym tańcem wszystkich misiów.

Praca plastyczna. Z papierowego talerzyka wycinamy środek. Ramkę malujemy na brązowy kolor, doklejamy uszy, całość umieszczamy na patyczku. W wycięty w talerzyku otwór, dzieci wkładają swoją buzię i możemy robić zdjęcia.

Wycieczka. Jeśli mamy możliwość możemy udać się na wycieczkę! Najstarszym i największym muzeum w Polsce jest Muzeum Zabawek I Zabawy w Kielcach, a to w Łodzi na ul. Piotrkowskiej znajdziemy pomnik Misia Uszatka. Warto sprawdzić, czy w naszej okolicy nie znajdziemy muzeum o tematyce zabawek.

Więcej zabaw na Dzień Pluszowego Misia i nie tylko, znajdziesz w książce: (Nie)typowe Święta. 600 zabaw z grupą dzieci: TUTAJ

Jeśli chcesz przygotować dla dzieci prezenty – niespodzianki, to świetnym pomysłem będą balonowe misie:

Tutaj link do filmu:

https://youtu.be/WGV0SzyI16I

Zapraszam Cię dzisiaj w podróż do Afryki. Skoro czytasz ten wpis, to pewnie zastanawiasz się nad zorganizowaniem takiego dnia ze swoimi podopiecznymi. Jesteś w dobrym miejscu.

Moim zadaniem jest podrzucić Ci garść inspiracji.

Poniżej znajdziesz 5 zabaw: dwie o zwierzętach, a trzy to zabawy lokalne prosto z Afryki.

• Fragmenty. Dzieci patrzą na różne ogony, ich zadanie polega na tym, aby odgadnąć, do kogo należy. Młodszym dzieciom możemy pokazać również obrazki zwierząt, tak aby zadanie polegało na dobraniu w pary ogona i właściciela. Kolejne rundy mogą być: obrazki z nogami, uszami, pyskiem, skórą.

• Jakie to zwierzę? Dzieci otrzymują gazety. Każde z nich wycina kształt zwierzęcia  i przykleja na kartkę. Następnie po kolei dzieci pokazują swoje prace, a pozostali starają się odgadnąć co to za zwierzę.

• Impala i lew (afrykańska zabawa lokalna). Wyznaczamy dzieci do roli lwa i impali. Oboje mają zasłonięte oczy. Pozostałe dzieci tworzą koło. Wybieramy piosenkę, którą  dzieci w kole będą śpiewać. Lew łapie impalę wewnątrz koła. Kiedy zbliża się do impali, wówczas koło śpiewa głośniej i szybciej, a kiedy są od siebie daleko, wówczas koło śpiewa ciszej, niemalże mrucząc. Lew ma około 1 min. na złapanie impali. Po tym czasie, impala staje się lwem, a do koła wchodzi nowy uczestnik.

• Kamienie (afrykańska zabawa lokalna). Na ziemi leży 7 małych kamieni. Pierwszy gracz bierze jeden kamień i go podrzuca do góry, w tym czasie podnosi drugi kamień i łapie ten wyrzucony w powietrze, zanim spadnie. Dziecko odkłada obydwa kamienie na ziemię, tym razem podrzuca pierwszy kamień i próbuje zebrać dwa kamienie oraz ten wyrzucony w górę. Gdy się to uda, ponownie odkłada kamienie na ziemię i w kolejnej rundzie podrzuca pierwszy kamień, a próbuje zebrać 3 z ziemi i złapać ten, który został wyrzucony. Sprawdzamy czy dziecko jest w stanie podnieść 6 kamieni. Jeśli to osiągnie pora na drugiego gracza. Gra odbywa się jedną ręką.

• Zambia. Banyoka – wąż. Jeśli masz możliwość zabawę można zorganizować w terenie, o ile mamy naturalne przeszkody, typu krzaki, drzewka, kamienie. Jeśli nie, to układamy tor przeszkód z pachołków lub krzeseł. Dzieci w dwóch drużynach, siadają na ziemi, trzymając ręce na ramionach dziecka przed sobą, lub w pasie – w ten sposób tworzą węża. Do przodu możemy poruszać się, kołysząc się na boki. Slalom należy pokonać bez rozerwania węża. Jeśli istnieje ryzyko, że dzieci nie powinny brudzić swoich ubrań, wówczas ta zabawa lepiej sprawdza się w pomieszczeniu. Ślady po trawie gwarantowane. 🙂 Wygrywa drużyna, która jako pierwsza dopełza do mety bez rozerwania węża.

A więcej pomysłów znajdziesz w poniższym nagraniu. Jest to live pt. “Dzień Afrykański”, który przeprowadziłam razem z Moniką Kluzą i Basią Wrzos. 

Napisz mi w komentarzu czy już Dzień Afrykański udało Ci się zrealizować lub czy masz w go planach?

Jeśli szukasz inspiracji, żeby zorganizować Dzień Afrykański lub inne “(Nie)typowe Święta” to polecam:

Bomby wodne to sprawdzona atrakcja na upalne dni, nie tylko dla dzieci, ale często również dorośli chętnie się przyłączają.

Kiedy tylko pojawiają się bomby, dzieci od razu chcą rzucać w kogo popadnie. 

Aby frajda trwała dłużej niż kilka sekund zaproponujmy dzieciom kilka zabaw, o czym będzie poniższy wpis.

Ze spraw organizacyjnych lepiej urządzić bitwę na trawie, ponieważ łatwiej wtedy sprzątnąć strzępy balonów. W piasku mogą się zakopać. Bawimy się na bosaka. Trawa szybko zrobi się mokra, w klapkach łatwo o poślizg. Dawniej chcąc zaoszczędzić, kupowałam najtańsze wersje balonów, każdy musiałam nakładać na kran i osobno pompować, następnie zawiązywać.Traciłam na tym masę czasu, a balonów nie miałam za wiele. Przy dużych grupach dzieci, bomby z adapterem to jedyne rozwiązanie, które pozwoli nam dość szybko napełnić balony i to w dużej ilości.

Balony mocno napompowane są delikatniejsze. Z jednej strony łatwo pękają, nie powodując siniaków na skórze, z drugiej strony nie możemy ich układać jeden na drugim w wysokim wiadrze.

Poniższe zabawy zajmują ok. 30 – 40 minut.

Wszystko gotowe? Zapraszamy dzieci do zabawy!

Na początek ważna sprawa i trochę nudnawa, ale zasady!

Ja mówię dzieciom, że mamy dwie zasady:

1. Nie uderzamy w głowy, staramy się celować  w nogi
2. Nikt sam nie bierze bomb wodnych, dopóki nie powiem. Aż do wielkiej bitwy bomby podaję ja.

Wiem, że zasady brzmią kiepsko, ale uwierz mi Drogi Czytelniku i Droga Czytelniczko, że “zęby na tym zjadłam”. Jeśli postawisz przed dziećmi bomby, to nie zdążysz powiedzieć “Kochani”, a po pierwsze bomb nie będzie, po drugie połowa dzieci będzie miała podbite oczy.

Wszyscy się zgadzają? Jeszcze raz, jakie mamy zasady? Okej, to zaczynajmy od rozgrzeweczki z bombami wodnymi.

• W parach. Dzieci dobierają się w pary, każda otrzymuje jeden dobrze wypełniony wodą balon. Zadaniem pary jest przebić balon w parze nie używając rąk i nie depcząc go. Podpowiedź: najbardziej efektownie wychodzi, kiedy para przegryza bombę.

• W kole. Dzieci stoją w kole, puszczam bombę, dzieci podają sobie bombę z rąk do rąk, szybko, ale aby nie upuścić. Tutaj musimy trochę motywować dzieci, aby szybko podawały, ponieważ niektóre będą próbowały zatrzymać balon u siebie. Kiedy mówię stop, dziecko które trzyma bombę musi ją rozerwać sobie nad głową. Na koniec, kiedy już wszyscy mieli szansę lekko się ochłodzić, rozdajemy bomby każdemy dziecku. Stoimy ciasno obok siebie, wszyscy podnoszą bomby do góry, liczymy do trzech i na trzy, rozrywamy bomby. Z mojego doświadczenia wynika, że zawsze znajdzie się ktoś, kto nie wytrzyma do tych trzech.

• Berek. Dziecko, które jest berkiem otrzymuje 3 bomby wodne, jego zadaniem jest oczywiście trafić w kogoś. Po stracie trzeciej bomby następuje zmiana berka. W praktyce jest to najdziwniejszy berek, w jaki się bawię z dziećmi. Każdy chce być berkiem i nikt przed berkiem nie chce uciekać. 😛

• Pojedynek drużyn. Dzieci dobierają się w pary, stoją przed prowadzącym, jedna para za drugą. Jeśli mamy dorosłych i dzieci, prosimy, aby dorośli dobierali się w pary z dorosłymi, a dzieci z dziećmi, z tego powodu, że dorośli dają fory dzieciom, a kiedy rywalizują ze sobą jest lepsza zabawa dla wszystkich. Wróćmy do początku, mamy więc ustawione przed nami pary, odliczamy: para nr 1, para 2 itd. Teraz osoba z lewej strony, robi zwrot w lewo, a osoba z prawej, robi zwrot w prawo. Każdy wykonuje teraz 5 dużych kroków przed siebie. Mamy drużyny. Każda osoba otrzymuje bombę wodną. Prowadzący wymienia liczbę, np. Dwójki. Wówczas osoby, które były parą nr 2 ruszają na siebie, starając się trafić w swoją parę. Trafienie oznacza punkt dla drużyny. Kiedy już wszystkie pary oddadzą rzuty, podliczamy punkty i…. robimy rewanż oczywiście! Teraz już wiesz, dlaczego nie łączymy w pary dorosłego z dzieckiem. Dzieciaki są zachwycone, gdy mogą obserwować i kibicować swoim “dorosłym człowiekom”. A muszę Ci zdradzić, że dorośli są bardziej zawzięci w tych pojedynkach 😉

• Bitwa. Ukoronowanie naszego spotkania, chociaż krótkotrwałe to bitwa na bomby wodne. Przed rozpoczęciem, przypominamy jedną zasadę, nie celujemy w głowę, następnie ustawiamy miski z bombami w kilku różnych miejscach, dzieci czekają na sygnał, stojąc w bezpiecznej odległości. 🙂 Postawienie bomb wodnych tylko w jednym miejscu, sprawi, że dzieci będą rzucać się bezpośrednio nad miską i “kotłować się” zamiast radośnie biegać po trawie i rzucać bomby tu i tam. Wreszcie gwizdek i zaczynamy bitwę. Przygotuj się na to, że w tę bitwę się zaangażujesz, czy tego chcesz czy nie 🙂 Na moich półkoloniach, w pewnym momencie kierownik półkolonii (mój młodszy brat)  wbiegł na pole bitwy, zabrał całą miskę bomb i biegał za dzieciakami. Myślisz, że dzieci krzyczały, że to nie fair? Piszczały z radości i uciekały przed nimi ze śmiechem.

Ja po prostu jestem zakochana w bombach wodnych. Zawsze dają ogrom radości. Jedyny błąd jaki możemy popełnić, to nie pozwolić dzieciom nasycić się tą zabawą. Jeśli po prostu damy im bomby, one rzucą w siebie, to po chwili nie mamy nic, a dzieci są takie rozdygotane, jak to już? Lepiej jest budować to napięcie, wprowadzić kilka zabaw, a wszyscy będą szczęśliwi.

W pakiecie “Poznaj Europę Przez Zabawę” znajdziesz również e-book “Letni zestaw zabaw: bomby wodne i makaron pływacki (33 pomysły na zabawy)”

Taneczne Dzień Dobry!

Skąd pomysł na wpis blogowy o zabawach tanecznych? Jeśli masz moją książkę (Nie)typowe Święta – 600 zabaw z grupą dzieci, z pewnością wiesz, że 29 kwietnia mamy Międzynarodowy Dzień Tańca! Tak…, ja wiem, że w książce masz cały rozdział na temat zabaw tanecznych, ale nie uciekaj jeszcze. W tym wpisie blogowym znajdziesz dodatkowe zabawy, także łącznie z tymi w książce masz już całkiem pokaźny zbiór możliwości 🙂

Przedstawiam – Zabawy Taneczne

„Taniec wychowuje człowieka.
Pomaga osiągnąć równowagę i oswobodzenie, uskrzydla fantazję, odpręża i rozluźnia”
Bernard Wosien

• Pokazy taneczne. Włączamy muzykę, jedno dziecko pokazuje taneczny ruch, reszta naśladuje… hm… zróbmy z tego show! Wspólnie wybieramy piosenkę, dzielimy ją na tyle fragmentów, ile jest dzieci. Jeśli mamy dużą grupę, wybierzemy 2 lub 3 piosenki. Każde dziecko wymyśla sobie ruch taneczny, pasujący do swojego fragmentu. Starszaki mogą pracować w grupach. Każda grupa otrzyma jedną zwrotkę lub refren. Ponownie dziecko ma swój ruch sceniczny, ale zadaniem grupy jest tak dobrać kolejne kroki, aby stanowiły w miarę spójną całość, aby lekko się przechodziło od jednego kroku do następnego. Na początek robimy próbę lub kilka. Po kolei każdy pokazuje swój ruch, reszta naśladuje. Uczymy się kroków oraz kolejności, w jakiej występują dzieci. Kiedy nadchodzi pora show, dzieci stoją w rozsypce, w odpowiednim momencie każde dziecko wychodzi na środek, pokazuje swój krok, najlepiej przodem do publiczności, reszta naśladuje z łatwością, ponieważ już to wcześniej ćwiczyliśmy. Przebrania mile widziane.
  
• Podawanie balona. Jako dziecko uwielbiałam patrzeć jak dorośli bawią się w tę zabawę na weselach. Dzisiaj wciąż ją uwielbiam! Dzieci stoją w kole, włączamy muzykę. Prowadzący daje kilka balonów. Zadaniem dzieci jest podawanie sobie balona lub innego rekwizytu zgodnie z poleceniami prowadzącego, np. kolanami, łokciami, stopami, szyją itp. 
  
• Miks muzyczny. Przygotowujemy kilka piosenek, do których dzieci znają “układy”, mam tu na myśli charakterystyczne kroczki. Jeśli mamy możliwość, to tniemy te piosenki i sklejamy w jedno, a jeśli nie, to szybko zmieniamy piosenki. Zadaniem dzieci jest jak najszybsze zatańczenie “układów”. Jakie to mogą piosenki…? Zależy od wieku dzieci i tego, co akurat jest na topie. Z pewnością będzie nam łatwiej, jeśli znamy dzieci i już coś wcześniej z nimi ćwiczyliśmy. Przykłady takich utworów z charakterystycznymi krokami:

• Baby shark
• A Ram zam zam
• Socu Baci Vira
• Kaczuszki
• Macarena
• Taniec Ekipy
• Gangnam Style

• Style taneczne. Podobnie jak poprzednio potrzebujemy kilku utworów, które będziemy dość szybko zmieniać. Dzieci mogą tańczyć pojedynczo bądź w parach. Tym razem przeplatamy różne style taneczne, np. balet, walc, tango, kankan, twist, hip hop, samba, country itp. W drugiej rundzie, te same utwory, ale pary mogą otrzymać jakiś rekwizyt, utrudniający taniec, np. piłkę na łyżce, jedna noga w wiadrze lub para stoi na gazetach.
  
• Zwariowane koło. Włączamy skoczną muzykę. Dzieci tworzą koło, trzymając się za ręce. Biegną w kole, poruszając się krokiem dostawnym. Na dźwięk tamburyna zmieniają kierunek. Z czasem przyspieszamy zmianę kierunku. (Zabawa pochodzi z mojej książki: (Nie)typowe Święta. 600 zabaw z grupą dzieci.)

I na koniec zapraszam Cię do wspólnego świętowania! Zatańczmy razem jeden z moich ulubionych układów dla dzieci: El Pollito Pio. Ta piosenka istnieje też w wersji polskiej, a jej tytuł to: Kurczaczek

Dość gadania, TAŃCZMY!!!!

Wybierz swoją wersję “(Nie)typowych Świąt”